داستان مانی، در آستانهٔ پیداییِ مسیحیت، در کم‌تر از دویست سال پس از مرگ «عیسای مسیح» آغاز می‌شود؛ دوره‌ای که در اطراف دجله هنوز بسیاری از خدایان ستایش و پرستش می‌شدند؛ خدایانی که با دگرگونی جوامع ابتدایی، همراه با تلاش آغازین انسان برای کشف «خط و کتابت» زاده شدند یا طی داد‌و‌ستدهای بازرگانی، جنگ‌ها، پیروزی یا شکست اقوام، ظاهر و از دیاری به سرزمینی دیگر برده شدند.

به زحمت هجده ساله می نمود، اگر در چشمان این پسر، که از طبقه ممتاز و نجیب‌زاده اشکانی بود، نگاه معصومانه کودکی دیده نمی‌شد، می‌توانست سخن مورد توجه و احترام باشد ... ولی، چگونه می‌توان پذیرای کسی نشد و از سر مهر به او لبخند نزد که نزدیک می‌شود و خود را چنین معرفی می‌کند:

«من در جستجوی حقیقت هستم.»