ارنستو لاکلائو و شانتال موفه با نگاهی منتقدانه به لیبرال دموکراسی با تکیه بر مفهوم برابری و آزادی معتقدند که جنبش‌های اجتماعی که در پی تغییر سیاسی و اجتماعی هستند به راهبردی نیاز دارند که تصور نئولیبرال‌ها و نومحافظه کاران را از مفهوم دموکراسی به چالش بکشد. ارنستو لاکلائو و شانتال موفه با نگاهی دوباره به آثار مارکس، گرامشی و لنین و از مسیر تامل در مفهوم هژمونی برای دستیابی به این راهبرد دست به تئوری پردازی می‌زنند.