در این کتاب، داستانی از کشور کانادا دربارة جنگ «بوسنی» درج شده است. اثر حاضر، با هدف بیان جنبه‌های مختلف جنگ «بوسنی و هرزه‌گووین»، نسل کشی مسلمان‌ها و تلاش‌های افراد برای زنده ماندن تدوین شده است. نویسنده در این میان ماجرای چهار نفر را که می‌کوشند در «سارایووی» جنگ‌زده زنده بمانند، شرح می‌دهد: پس از این که بیست و دو نفر بر اثر اصابت خمپاره در صف نان کشته می‌شوند، ویلون سل نوازی که در همان محل به مدّت بیست و دو روز برنامه اجرا می‌کند، تک تیرانداز زنی به نام «تیر»، سربازان دشمن را دستچین کرده و هدف قرار می‌دهد. «کنان» به سفری خطرناک در شهر دست می‌زند تا برای خانواده‌اش آب تهیه کند. «دراگان» که همسر و پسرش را در آغاز جنگ از شهر بیرون فرستاده، در نانوایی به کار مشغول می‌شود و سرانجام ناچار می‌شود نان را با یک سرپناه تاخت بزند. «تیر«، مأمور حفاظت از ویلون‌سل نواز می‌شود، امّا عاقبت وقتی به او دستور می‌دهند گونه‌ای متفاوت از قتل را مرتکب شود، این سؤال در ذهنش مطرح می‌شود که: «کیست و چرا می‌کشد». «دراگان» می‌اندیشد که می‌تواند با منزوی ماندن از خود حفاظت کند، ولی هنگامی که به دوست همسرش در حالی برمی‌خورد که زمان عبور از خیابان هدف تیراندازی قرار می‌گیرد، اوضاع عوض می‌شود. «کنان» نیز با وحشت از مرگ و از دست دادن خانواده‌اش روزگار را سپری می‌کند. در پایان، هر یک از شخصیت‌های کتاب راهی متفاوت را پیش می‌گیرند. مشخّصة این رمان، شرح خون، آتش، مرگ و محاصره و ایجاد موقعیت‌هایی برای اندیشیدن به انسان، انسانیت، عشق، اراده و انتخاب در قالب جمله‌هایی کوتاه و به دور از تکلّف است.