"لئوناردو داوینچی، نقاش، مجسمه‌ساز، معمار، موسیقی‌دان، مهندس و دانشمند ایتالیایی در قرن 15 و 16 م، در دهکده‌ای کوهستانی به نام وینچی به دنیا آمد. وصف زیبایی صورت و رفتار و استعداد زودرس هنری لئوناردو ابتدا در دوران نوجوانی او پدیدار شد. او در سال 1466 به فلورانس رفت و در کارگاه نقاشی وروکیو به کار پرداخت و با نقاشانی چون بوتیچلی و گیرلاندایو آشنا شد. اوج هنر لئوناردو برای نخستین بار در تابلوی بی‌مانند و ناتمام "ستایس مجوسان" جلوه‌گر شد. او در سال 1482 به مدت شانزده سال به میلان رفت و در این مدت به نوشتن مطالب نظری و عقاید هنری و فنی خود پرداخت که امروزه به صورت دفتر و اثر معروف "تراتاتو دلاپیتو" برجای مانده است. او پس از بازگشت به فلورانس به تدوین مسائل نظری در ریاضیات و نیز تحقیق در علم کالبدشناسی در بیمارستان سانتاماریا پرداخت و از آن پس به مکان‌های متفاوتی رفت و کارهای بسیار ارزشمند و مشهوری را عرضه کرد. لئوناردو در اواخر عمر در کاخ کلو مستقر شد و فرصت یافت تا هنگام مرگ آن‌چنان که می‌خواست به کاوش‌های دلخواه خویش بپردازد. داوینچی در راس نوابغ دوران رنسانس قرار داشت. بر همین اساس نگارنده نیز در کتاب حاضر به شرح زندگی لئوناردو داوینچی از تولد تا مرگ و هم‌چنین معرفی آثار و کارهای او در قالب داستان پرداخته است.