اين كتاب شامل مجموعه مباحثي است كه طي آن، ديدگاه‌هاي جنبش روشنفكري پس از انقلاب درباره مسئله غرب، هويت ملي و ديني، همچنين مواجهه فرهنگ ايراني ـ اسلامي با فرهنگ غرب تبيين مي‌گردد .مولف در اين كتاب، نظريات هفت تن از روشنفكران معاصر را كه نشان دهنده برهه مهمي از مواجهه فرهنگ ما با فرهنگ غرب و مدرنيسم است، بررسي، تحليل و نقد كرده است .مباحث كتاب به اين قرار است :((شريعتي ;روشنفكر چند آرماني))، ((شايگان ;از نقد غرب تا نقد سنت))، ((بحران و پايان غرب از نگاه داوري))، ((خاتمي ;انديشه‌ورز كلان‌انديش))، ((سروش و پروژه تبيين نسبت دين و مدرنيسم))، ((امتناع انديشه و انحطاط تمدن ايراني)) و ((تبيين علل كيستي ما از نگاه زيباكلام)) .نگارنده بر اين باور است كه مبنا و پايه هويت خويشتن، بستگي تام به ارتباط و گفت و گو با ديگري دارد .و مدرنيسم جز به كوشش در جهت يافتن ديگري و ارتباط با وي حاصل نخواهد شد و اين كه((بدانيم كه انسان موضوعيت دارد نه فرهنگ و سنت .انسان براي سنت و فرهنگ نيست، بلكه فرهنگ كه بايد در خدمت انسان باشد و با اين پيش فرض بسياري از تعصبات فرهنگي رخت مي‌بندد و آدمي مهياي مواجهه با ابهامات فرهنگي مي‌گردد تا خويش را از چنگال آلام و رنج‌هايي كه تعارضات فرهنگي مسبب آنهاست نجات دهد و نه آن كه فرهنگ خويش را بر فرهنگ‌هاي ديگر تفوق و برتري بخشد)) .