ابوالحسن ابتهاج، متولد ۱۲۷۸ در شهر رشت، پایه گذار اصلی برنامه ریزی توسعه در ایران بود. ابتهاج در سال ۱۲۹۹، به استخدام بانک شاهی ایران در آمد و در ادامه، به ریاست بانک ملی منصوب شد. به دلیل ایستادگی در برابر مداخله و فساد، در سال ۱۳۲۹ از ریاست بانک ملی کنار گذاشته شد و به سمت سفیر ایران در فرانسه، برگزیده شد. وی با توجه به شهرت بین المللی که تا آن هنگام به دست آورده بود، به صندوق بین‌المللی پول وارد شد. خدمت اصلی و ماندگار ابتهاج طی دوره تصدی‌اش، ایجاد تحول در ساختار برنامه‌ریزی در ایران و استفاده از دانش اقتصاد، در این حوزه بود.