وين، پايان قرن نوزدهم. لو سالومه آمده است تا يوزف بروير، پزشك مشهور و استادِ زيگموند فرويد را بيابد. او نگران دوستش، نيچه است. بروير بايد انديشمند بزرگ و تنها را كه از سردرد شديدي رنج مي‌برد، معالجه كند و او را از اين گرفتاري برهاند. ولي نيچه نبايد از اين جريان بويي ببرد، سالومه از بروير تقاضا كرده كه او را معالجه كند. بروير تصميم مي‌گيرد با روش جديد «بيان‌درماني» كه به‌تازگي در مورد بيمار ديگرش آنا او. تجربه كرده، او را درمان كند. بروير براي تشويق نيچه به صحبت‌كردن، وضعيت بيمار جوانش آنا او. را براي او تشريح مي‌كند. به‌اين‌ترتيب ميان بروير آرام و دلسوز، و نيچه حساس و خوددار، دوئل گفتاري تندي به‌وجود مي‌آيد و هرچه اين دو به هم نزديكتر مي‌شوند، بروير بيشتر متوجه مي‌شود كه فقط در صورتي مي‌تواند نيچه را معالجه كند كه وي اجازه‌ي اين كار را بدهد. يالوم تخيل و واقعيت را در يك شبكه‌ي منسجم با هم تركيب مي‌كند؛ طوري‌كه شخصيت‌هاي برجسته و بزرگِ دورانِ آغاز روان‌درماني زنده مي‌شوند و با ما سخن مي‌گويند.
دكتر اروين د. يالوم مدرس روان‌درماني در دانشگاه استانفورد و نويسنده كتاب‌هاي درسي روان‌شناسي مانند عشق و جلادش و داستان ديگرِ روان‌درماني است.