نمی‌خواهیم همه‌ی انسان‌ها مشابه هم باشند. نمی‌خواهیم الگو یا سرمشقی وضع کنیم که همه‌ی انسان‌ها با این یا آن شیوه به آن نزدیک شوند. این آرمانِ مدیران بی‌تحمل است. آموزگار بد می‌خواهد عقیده‌اش را تحمیل و مجموعه‌ای از شاگردان تولید کند که همگی جواب قاطع یکسانی به مسأله‌ای مبهم و شک‌برانگیز بدهند.

برنارد شاو معتقد است ترویلوس و کرسیدا بهترین نمایش‌نامه‌ی شکسپیر است. من با این عقیده مخالفم، ولی درست این است که از آن به عنوان نشانه‌ی فردیت یک شاگرد استقبال کنم؛ با این حال بیش‌تر آموزگاران چنین دیدگاه متفاوتی را برنخواهند تابید...