این تنها دلیل نیست که از این به بعد برای شما فقط نامه‌های کوتاه خواهم نوشت (به جایش یکشنبه‌ها همیشه یک نامه بسیار بلند همراه با لذت)، بلکه به این دلیل هم هست که می‌خواهم تا آخرین نفس خودم را وقف رمانم کنم. رمانی که البته از آن شما هم هست یا بهتر بگویم رمانی که تصویر روشن‌تری از خوبی‌های درونم به شما می‌دهد تا کلمات فقط دلالت گر طولانی‌ترین نامه های طولانی‌ترین عمرها قادر به آن باشند. اسم داستانی که دارم می‌نویسم و در ضمن سر به فلک می‌زند برای این که تصویری موقتی به شما داده باشم، مفقودالاثر است و فقط و فقط در ایالات متحده در شمال امریکا اتفاق می‌افتد.