جان کری برای ما ایرانی‌ها نامی آشنا و پراهمیت است. وقتی هیلاری کلینتون در سال ۲۰۱۳ از وزارت خارجه آمریکا استعفا داد و جان کری بر صندلی او نشست مذاکرات هسته‌ای ایران و آمریکا و ۴ کشور دیگر هم در آستانه برگزاری بود. یک طرفِ میز کری بود و سایر مذاکره‌کنندگان، و آن سوی دیگر هم محمدجواد ظریف وزیر امور خارجه ایران به همراه هیات مذاکره‌کننده حضور داشتند.

یادداشت‌ها و خاطرات جان کری اگرچه به این دلیل برای ما بسیار مهم تلقی می‌شود، اما سایر ویژگی‌های او هم باعث شده تا به کاراکتری مهم در خود آمریکا تبدیل شود.

او دانش‌آموخته علوم سیاسی از دانشگاه ییل، سیاستمدار، وکیل و وزیر امور خارجه آمریکا دو دولت دوم باراک اوباما است. از ۱۹۸۵ تا ۲۰۱۳ سناتور دموکرات ایالت ماساچوست در مجلس سنای آمریکا بود. کری در سال ۲۰۰۴ رسما به عنوان نامزد حزب دموکرات در انتخابات ریاست‌جمهوری کشورش معرفی شد که از جورج بوش شکست خورد.

جان کری درباره این کتاب نوشته است: «کتاب «هر روز موهبتی است» قرار نبوده مجموعه‌ای از اسناد و روایت‌های مستند باشد؛ من در آن شیوه زندگانی خودم را وصف کرده‌ام. این کتاب برای این نوشته شده که نشان دهد همیشه حقایقی تلخ‌تر و سخت‌تر از باختن یک بحث یا یک جدال انتخاباتی وجود دارند: از این بدتر این است که بنشینی و موهبت یک روز تمام را نادیده بگیری و از به دوش کشیدن مسئولیت و دشواری شانه خالی کنی. این کتاب قصه من است و راهی که در این سال‌ها پیموده‌ام و ایمانی که به موهبت این روزهای پیاپی داشته‌ام.»

نشریه «نیویورکر» درباره این کتاب نوشته است: «خط باریک بین خاطره‌نگاری و خودنگاری، به تیزی تیغ است و «هر روز موهبتی است»، از هر دو، بهترین مایه‌ها را گرفته: به دقت و ریزبینیِ اولی است و دردمندی و روایتگریِ دومی را در خود دارد.»