این کتاب حاوی درس گفتارهای سال‌های 1898 تا 1992 م «پیر بوردیو» در کالج فرانسه است. در درس گفتارهای بوردیو، جامعه‌شناسی تاریخی تکوینی به عنوان نوعی از پژوهش مطرح می‌شود که با ابتنا به نظریه‌ «هابیتوس» میان تاریخ و جامعه‌شناسی پیوند برقرار می‌کند. بوردیو، برای توضیح تغییرات به‌خصوص در رابطه با دولت از ایده تغییر کمی به تغییر کیفی «مارکس / انگلس» در ترکیب با ایده «سرمایه فرهنگی» استفاده می‌کند و دولت را محصول انباشت تدریجی گونه‌های متفاوت سرمایه می‌داند.
...از یک طرف معنای محدود دولت را داریم که به عنوان معنای دوم در فرهنگ لغت آمده است: دولت، مدیریت کلان است، مجموعه‌ای از مدیریت وزارتخانه‌ها، نوعی از حکومت؛ و از طرف دیگر، معنای کلی‌تر را داریم؛ دولت، اقلیمی ملی و مجموعه‌ای از شهروندان و تابعین است. بحث‌های زیادی میان مورخین درگرفته که بفهمند بالاخره ملیت است که دولت را میسازد یا دولت است که مفهوم ملیت را به وجود می‌آورد....(صفحه ۱۹۸)