گیلان اگرچه در حیطه‌ی ادبیات کلاسیک به‌طور مستند، از سابقه‌ی دیر و دوری برخوردار نیست، اما در ادبیات معاصر ـ به‌ویژه در شعر ـ حضوری پررنگ و ردپایی محکم دارد. دست‌کم بخشی از تغییرات زیبایی‌شناختی شعر معاصر، در دهه‌ی هفتاد، مرهون تلاش شاعرانی از گیلان است که هم عرصه‌ی عملی شعر را جدی گرفته و هم در صورت‌بندی نظری آن، تلاشی مستمر کرده‌اند. کتاب هشتاد سال شعر نوی گیلان به مناسبت هشتاد سال حضور شعر نیمایی، سیری از تطوّر شعر پس از نیما در گیلان را به نمایش گذاشته است. با توجه به تجربیات گردآورندگان آن در حوزه‏ی شعر و مسائل نظری آن، این اثر با دقت و وسواس قابل‌توجهی به «انتولوژی» و «کتابشناسی» شعر معاصر این منطقه تا پایان دهه‌ی هشتاد پرداخته است.