نیمه تراوا عکس‌هایی هستند پرسه‌گردانه که مثل تمامی عکس‌های دیگر حقیقتی محدود را از یک کل بزرگ بیان می‌کنند، این عکس‌ها تفسیر شخصی من از دیگرسو است، یک جور مکاشفه است تا تطبیق دنیای شخصی‌ام را با آن خطه خیال‌انگیز پیدا کنم و حال آدم‌ها و اشیأ را در مکان زیستی‌شان دریابم. این عکس‌ها گاهی با رویکرد مستند‌گرایانه و در جاهایی با ذهنیت تولید شده‌اند تا در نهایت تکیه‌ای از مرا وصل کنند به جان گیلان. و استمرار زمان را ـ در لحضاتی که من آن‌ها را دوست داشتم ـ قطع کنند تا تمام چیزهای بازنموده آن ساکن شوند و باقی بمانند؛ این تنها راهی بود که بلد بودم تا گیلان، نه از جان من برود و نه فراموش شود. کیارنگ علایی