رابیندرنات تاگور شاعر پرآوازه هندی، به زبان مادریش، بنگالی، کتابی به نام ماه نو و مرغان آواره ننوشته، بلکه از چهار کتاب کدی وکمل، تیزی‌ها و صافی‌ها،شونارتری،شیشو، و گیتی مالیه جنگی درست کرد و به انگلیسی برگرداند و اسم ماه نو و مرغان آواره یا هلال ماه روی آن گذاشت. برخی از این شعرها از زبان بچه‌ها گفته شده است و احساس‌های آنان را بیان می‌کند، و بعضی از زبان مادر و پدر بازگو شده است.

ماه

نورش را

در سراسر آسمان

می‌پراکند

و لکه‌های سیاهش را برای خودش نگه می‌دارد.