در کتاب حاضر، تلاش بر آن است تا به نقد و تفسیر اندیشه‌های «نیما یوشیج» معروف‌ترین شاعر عصر جدید (1274ـ1338)پرداخته شود. در این مسیر، نخست دریافت نیما یوشیج از شاعران کلاسیک همچون:‌ حافظ، سعدی، فردوسی و... بیان شده، سپس شباهت‌ها و تفاوت‌های سبک هنری وی و سمبولیسم فرانسوی، ارائه شده است. در ادامه، آموخته‌های نیما از نظامی شامل: فعل‌انگیزی؛ بیگانه‌سازی زبان؛ بدیعه‌پردازی و...، آورده شده است. در پایان نیز تجربه‌های نیما در قالب‌های نو بازگو و عتیقه‌پسندی او در ساختار زبان شعری، مورد توجه قرار گرفته است.