واژة «امنیت ملی» در معنای امروزی خود، به دنبال به‌کارگیری واژة «منافع ملی» در بحبوحه جنگ دوم جهانی بر زبان‌ها افتاد و در این زمینه «والترلیپمن» پیشگام است. در سال‌های آغازین جنگ سرد، واژة امنیت ملی بیش‌تر با ویژگی پیوند میان قدرت‌ها به کار گرفته می‌شد. این پیوند یا با هماوردی میان دولت‌ها یا با برقراری آشتی نمایان می‌شد. امروزه، امنیت ملی به اندازه‌ای برجستگی یافته است و به گونه‌ای قانون‌های داخلی و بین‌المللی در پاسداریش می‌کوشند که نمی‌توان آن را چون گذشته، تنها برابر با امنیت نظامی دید یا از پاره‌های خرد منافع ملی دانست. امنیت ملی به سطح‌ها و دسته‌های گوناگونی شناخته می‌شود که همة این سطح‌ها و گونه‌ها مانند امنیت اقتصادی و اجتماعی با امنیت ملی پیوند تنگاتنگ دارند. در کتاب حاضر، ضمن بررسی معنا و ویژگی‌های امنیت ملی به تشریح نمونه‌های برجستة رفتارهای ناقض امنیت ملی پرداخته می‌شود. در ادامه نیز برخی از اقدام‌های ضدامنیتی نظیر: جاسوسی، جرائم ضدایمنی راه‌ها و... معرفی و بررسی می‌شوند.