سازمان همکاری و توسعة اقتصادی (OECD) به عنوان یک مرجع بین‌المللی، نخستین تعریف از جرم رایانه‌ای را ارائه کرد. مطابق تعریف این سازمان، سوء استفاده از رایانه، شامل هر رفتار غیرقانونی، غیراخلاقی یا غیرمجاز مربوط به پردازش اتوماتیک در انتقال داده‌هاست. در این میان، وجود ابهامات فراوان در زمینة این گونه جرائم، چگونگی ارتکاب، عدم وجود قوانین ویژة مرتبط، گمنام بودن مجرمان و عدم امکان دست‌یابی به آنها و... از عمده‌ترین مشکلات نهادهای قضایی در کشورهای مختلف برای مقابله با جرائم رایانه‌ای و اینترنتی بوده است. با این حال پس از گذشت سال‌ها، هم‌اکنون مطالعات و بررسی‌های حقوقی فراوانی در این زمینه صورت گرفته است و کشورهای مختلف ضمن تدوین قوانین داخلی، با توجه به جنبه‌های فرامرزی این جرائم و برگزاری اجلاس‌های منطقه‌ای و جهانی، معاهدات و کنوانسیون‌هایی نیز تدوین کرده‌اند. در حقوق ایران، به رغم ورود رایانه‌ در اوایل دهة 1340، مسائل حقوق مربوط به آن در دهه‌های اخیر مطرح شده است. کتاب حاضر، در دو بخش تدوین شده است. بخش نخست به بررسی حقوق رایانه و جرائم رایانه‌ای اختصاص یافته و در بخش دوم برخورد با جرائم یارانه‌ای در حقوق ایران و حقوق بین‌الملل مورد بررسی قرار گرفته است.