اثر حاضر، جست‌وجویی است برای یافتن ردپای داستان کوتاه در متون کهن ادبیات ایرانی ـ اسلامی. «محمدعلی سپانلو» با گشت و گذار در چنین متونی 111 قطعه داستان زیبا را انتخاب کرده است؛ متونی که خوانندگان می‌توانند از رهگذر آن با سبک قصه‌گویی در ادبیات کهن ایرانی ـ اسلامی آشنا شوند (به ویژه فرم شبه داستان کوتاه). سپانلو در این اثر کتاب‌هایی چون «مروج الذهب»، «روضه الصفا»، «تاریخ عضدی»، «مطلع السعدین»، «فرج بعد از شدت»، «تاریخ طبری»، «لطایف الطوایف»، «تاریخ جهانگشای جوینی» و جز آن را منابع خود قرار داده است. بسیاری از این قصه‌ها تاریخی هستند و خواننده را به این نتیجه می‌رساند که انگار تاریخ‌نویسی ایرانی ـ اسلامی، بیان تاریخ به شکل قصه‌های کوتاه بوده است. نویسنده معتقد است اسلوب نگارش قصه‌های تاریخی ما می‌تواند به درجات گوناگون، یاریگر قصه‌نویسان متجدد ما هم باشند.