بررسی دیدگاه‎های فلسفی «فردریش ویلهلم نیچه» فیلسوف آلمانی در مورد هنر موسیقی و فلسفه زبان است. در این کتاب بحثی پیچیده و چند لایه در دو حوزه فلسفه زبان و فلسفه هنرها که در آن ماهیت سه هنر کلامی (منقول یا مکتوب), مصوّت و مصور, همزمان و در نسبت با یکدیگر مورد بحث و بررسی فلسفی قرار گرفته و دیدگاه‎های نیچه در مورد آنها منعکس می‏گردد. حرف اصلی نیچه در این نوشتار آن است که موسیقی دارای نوعی تقدم بر هر هنر دیگری است و این تقدم، ذاتی و سه‏بعدی است. ذاتی بودن آن به این معناست که این تقدم از ذات و طبیعت موسیقی سرچشمه می‏گیرد و سه‏بعدی بودن آن از سه وجه تقدم دارد: تقدم زمانی, منطقی و ارزشی. دیدگاه‎های نیچه در مورد متن, ترجمه و زبان نیز از دیگر مباحث مطرح شده در این کتاب است.