"جامع التواریخ" نام کتبای تاریخی مربوط به عصر حکومت ایلخانان مغول در ایران و (سده‌ی هشتم هجری) است که زیر نظر خواجه "رشید الدین فضل‌الله همدانی" ـ طبیب و مورخ دربار غازان خان و اولجایتو و وزیر دربار ابوسعید ـ تالیف شده است. تالیف کتاب به درخواست اولجایتو، ایلخان مغول بود که پس از پنجاه سال به انجام رسید. رشید الدین پیش از این نیز به فرمان غازان خان تالیف تاریخ مغول را آغاز کرده بود. جامع التواریخ، یک تاریغ عمومی است که کتاب حاضر، تصحیح بخش مربوط به تاریخ سلجوقیان آن محسوب می‌شود. تاریخ آل سلجوق انباشته از اساطیر و داستان‌های این قوم است. تاریخ آل سلجوق که در این بخش از کتاب جامع التواریخ آمده، برگرفته‌ای است از کتاب "سلجوق‌نامه" تالیف خواجه "امام ظهیرالدین نیشابوری" (نویسنده‌ی سده‌ی ششم هجری)، ذیل سلجوقنامه از "ابوحامد محمد بن ابراهیم" (نویسنده‌ی سده‌ی ششم هجری) و "راحه الصدور و آیه السرور" از "راوندی"، که از این میان سهم کتاب ـ سلجوق‌نامه‌ی ظهیر الدین نیشابوری بیش‌تر از سایرین است. مصحح در تصحیح کتاب از چهار نسخه‌ی خطی موجود در کتابخانه‌های کشور ترکیه سود برده است. مطالب کتاب رخدادهای عصر سلجوقیان در زمان چهارده پادشاه این سلسله چون الپ ارسلان، ملکشاه، محمدبن ملکشاه، سنجر، طغرل و ارسلان بن طغرل را دربرمی‌گیرد. کتاب یکی از متون دست اول و منبعی ارزشمند برای مطالعه‌ی تاریخ عصر سلجوقیان به شمار می‌رود. شرح نسخه بدل‌های تاریخ آل سلجوق و واژه‌نامه، پایان بخش مطالب کتاب است.