اثر حاضر، مجموعه‌ای است از تقریرات استاد "مهدی حائری یزدی" که در دو بخش تنظیم شده است: بخش اول سلسله درس‌های وی است در باب "فلسفه‌ی تحلیلی" که در سال 1360 ایراد گردیده و بخش دوم کتاب که در سال 1364 تدریس شده، به بررسی "مساله شناخت از دیدگاه فلسفه"، اختصاص یافته است. در این درس‌ها برخی از ابعاد و مسائل علم‌شناسی فلسفی از دیدگاه فلسفه‌ی اسلامی، به بحث گذاشته شده است. به تصریح نگارنده: "فلسفه‌ی تحلیلی، عبارت است از تجزیه و تحلیل منطقی قضایای فلسفی. منطق به محتوای قضایا کاری ندارد، اما فلسفه‌ی تحلیلی با قضایایی سروکار دارد که محتوای آن‌ها فلسفی است. برای مثال در آن از علیت و معلولیت، جوهر و عرض و... بحث می‌شود. به بیان دیگر فلسفه‌ی تحلیلی عبارت است از: تجزیه و تحلیل‌های منطقی که در قضایای فلسفی به کاربرده می‌شوند. فلسفه‌ی تحلیلی یک روش است، آن هم نه روشی که به صورت تحلیل مطلق باشد، همان‌گونه که در فلسفه‌های دیگر وجود دارد، بلکه منظور تجزیه و تحلیل منطقی‌ای است که در قضایا و الفاظ مطرح می‌شود. از نظر آن‌ها و مطالب فلسفی را باید در قالب یک قضیه قرارداد و در عین حال باید معنای موضوع و محمول و رابطه نیز روشن باشد. پس از آن که قضیه تشکیل شد و معنای اجزای آن را نیز دریافتیم باید بررسی کنیم که آیا قابل قبول است یا نه؟ آیا با اصول موضوعه‌ی ما تنافی و تضاد دارد یا نه؟ خلاصه، فلسفه‌ی تحلیلی یک روش منطقی است. این فلسفه متعهد است که تمام مسائل فلسفه را با زبان خودش ـ که زبان منطقی‌است ـ حل و فصل کند".