این مجموعه، دربرگیرنده‌ی 47 داستان کوتاه از نویسنده است که به لحاظ زمانی و سطح داستان‌نویسی مرتب نشده‌اند و نویسنده در آن پیام‌های خود را به وسیله‌ی پاراگراف‌های آخر به خواننده انتقال می‌دهد. گفتنی است در تمام این داستان‌ها از هواپیما به منزله‌ی وسیله‌ای برای رساندن پیام، استفاده شده است. برای نمونه در داستان "خلبانان نادان کم نیستند"، راوی از اشتباه یک دانشجوی جوان خلبان در هنگام فرود سخن می‌گوید. به تصریح وی: "خلبان خوبی شدن به زمان سپری کردن نیست بلکه تحصیلات چیزی است که این امر را تسریع می‌کند. به خصوص در این زمان، اصلا هیچ اهمیتی ندارد که چندبار فرود آمده‌ایم و یا چندبار از روی عادت، هواپیما را در آسمان، خیز داده‌ایم، بلکه مهم‌ترین چیز، فهم و شعور و دانستن درباره‌ی پرواز است که بهتر از هرچیز دیگری عمل می‌کند. به این کار فراگرفتن می‌گویند".