نگارنده معتقد است که "حافظ شیرازی" برخی غزلیات خویش را در قالب "نامه" به نظم آورده و برای هر یک نیز مقاصد خاصی در نظر داشته است. این غزل‌ها نامه‌وار بر اساس موضوع در یازده فصل ـ با شرح ابیات ـ دسته بندی شده که عبارت‌اند از: 1- نامه‌های دال بر اصلاح‌طلبی حافظ، 2- نامه‌های سیاسی، 3- نامه‌های محرمانه به شاه شجاع، 4- نامه‌های رازناک و در پرده، 5- نامه‌های فرستاده شده به ولایات دور دست، 6- تنها نامه طنزآمیز، 7- نامه‌ای به اهل دربار، 8- دعوت نامه‌ها، 9- نامه‌هایی به یار سفرکرده، 10- شکایت و غربت و نصیحت، 11- طلب صله و زر و سیم.