کتابی عرفانی از قرن پنجم هجری که در ۴۴ فصل کوتاه و بلند به آموزه‌های سلوک صوفیانه، آداب مشایخ، مریدان، و مفاهیمی همچون سماع، فتوت، صبر، رضا و توکل می‌پردازد
«روضة المریدین» کتابی است از یکی از مشایخ صوفی همدانی قرن پنجم، ابن‌یزدانیار، که در ۴۴ فصل به مهم‌ترین آداب و مفاهیم تصوف پرداخته است. ساختار کتاب برگرفته از منابع نخستین عرفان اسلامی چون «اللمع»، «التعرف» و «رسالۀ قشیری» است، ولی با زبانی ساده‌تر و محتوایی منحصربه‌فرد. نویسنده از تجربه‌های زیسته و منابع ناشناخته‌ای چون «المیزان» جنید بغدادی استفاده کرده و در کنار آن آداب پوشیدن خرقه، پیوند مرید و مراد، جایگاه سماع، اخلاقیات، و توصیه‌های صوفیانه را با احادیث و آیات توضیح داده است. روش او آغاز هر فصل با آیه‌ای قرآنی یا حدیثی نبوی و تفسیر آن برای سلوک عرفانی است. این نسخه با تصحیح علمی بر مبنای چند نسخه خطی، توسط محمد سوری و نصرالله پورجوادی ارائه شده و اثری یگانه از منظر محتوایی و نسخه‌شناسی به شمار می‌رود.