موضوع این کتاب، مطالعة تأثیر دین در سیاست جوامع مسیحی و اسلامی است. نگارندة نوشتار حاضر با تأکید بر «جامعه‌شناسی تاریخی» و اعتماد به این موضوع که هر جامعه‌ای تاریخ خاص خود را دارد که قابل فرو کاستن به تواریخ سایر جوامع نیست، بر این مسئله پافشاری می‌کند که نه تنها بین شرق و غرب، تفاوت‌های بنیانی وجود دارد که «مارکسیست»ها آن را نادیده گرفته‌اند، بلکه بین جوامع شرق هم تفاوت وجود دارد. وی همچنین معتقد است که «دموکراسی»، خاص کشورهای اروپای باختری یعنی خاستگاه دولت‌های مدرن است و این موهبت از آن رو نصیب این بخش از زمین شده که چند مؤلّفه از جمله مذهب کاتولیک آن را از سایر بخش‌های زمین جدا کرده است. وی بر همین اساس، استدلال می‌کند که سرزمین‌های اسلامی و پیروان مذهب ارتدوکس هرگز شاهد دموکراسی نخواهند بود. چرا که وحدت حوزه‌های اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و سیاسی، امکان استقلال امر سیاسی را از بین می‌برد و بدون چنین استقلالی دولت مستقل مشکل نمی‌گیرد. مشخّصة کتاب، تشویق مخاطب به اندیشه در باب تفاوت‌ها و پیدا کردن راه حل‌ها و یافتن منابعی اسلامی ـ سیاسی در پاسخ‌گویی به این شبهات است.