توضیحات درباره کتاب
«مشتاق بودیم که آخرین و تازهترین و خاصترین و غیرواقعیترین چیز را که هنوز کسی نمیدانست کشف کنیم و از دیگران جلوتر باشیم.»
«دنیای دیروز» زندگینامۀ خودنوشت «اشتفان سوایگ» نویسندۀ مشهور اتریشی است. بازگویی دوستداشتنهایی در حال تغییر و نویسنده شاهدوار از آن دیروز و از این امروز سخن میگوید:
«منِ امروز با منِ دیروز و صعودها و سقوطهایم چنان تفاوت دارد که گاه به نظرم میرسد نه فقط یک زندگی که چندین زندگی کاملاً متفاوت را زیستهام.
ما چه چیزهایی که نبودهایم و چه تجربهها که از سر نگذراندهایم.»
«دنیای دیروز» با ترجمۀ «مهشید میرمعزی» مخاطبش را در کنار شیرینیهای که به او میچشاند به تأمل و تفکر وامیدارد:
«چرا ما انسانها از تاریخ درس نمیگیریم.»
تفاوتها و تغییرنگاهها از مهمترین موضوعاتی است که گاه به واسطه نگاه تاریخی اثر به آن پرداخته شده است و تفاوت تفکر مردم در بارۀ موضوعات مبتلا به جامعه در دنیای دیروز و امروز.
اشتفان سوایگ راوی این نگاه را به ادبیات هم تسری میدهد و از این موضوع نیز صحبت میکند که آیا امروز روز میتوان باور کرد که زمانی اثری رئالیستی همچون «مادام بوواری» در دادگاه عمومی فرانسه اثری موهن و ممنوع اعلام شود و اینکه کتابها هر چقدر هم که پنهانکار بودند، باز هم واقعیات زیادی را فاش میکردند.
جادوی ادبیات مضمونی است که زندگی نویسنده را دربرگرفته است و به آن حیاتی بخشیده است که نویسنده به آن از روحی برای وجود زندگیاش یاد میکند و همین روح به اثر حلاوتی کمنظیر بخشیده است که مخاطب را همراه خود میکند و به شعف وا میدارد:
«برای منِ نوزدهساله، که تازه دبیرستان را تمام کرده بودم، بوی جوهر چاپ شیرینترین عطر دنیا و حتی شیرینتر از عطر گل سرخهای شیراز بود.»
پشت جلد کتاب :
دنیای دیروز خاطرات یک اروپایی است که آرامش و شادی وین و اتریش را در سالهای قبل از جنگ اول جهانی نشان میدهد. دنیای امنی که، لااقل برای اشتفان سوایگ و برخی دیگر، به معنای تضمینِ داشتـن آزادیهای شخصـی بود. خاطرات اشتـفان سـوایگ نور و سایههایی را نشان میدهد که بر فراز اروپا قرار داشت؛ تا زمانی که خورشید غروب کرد، هیتلر به قدرت رسید، اروپا برای دومین مرتبه درگیر جنگ شد و نویسنده «شاهد وحشتناکترین شکست عقل و وحشیانهترین پیروزی خشونت» بود. اشتفان سوایگ در دنیای دیروز، بیشتر از اینکه به سرنوشت خود بپردازد، اتفاقات آن دوران و سرنوشت یک نسل را تشریح میکند. وی در این کتاب از موضوعات شخصی فراتر میرود و مختصری از فضای معنوی جهان را در نیمۀ اول قرن بیستم به تصویر میکشاند.