کتاب حاضر، ارزیابی روشنگر و اصیلی از شکل‌گیری علاقه فلسفی به مفهوم ذوق در قرن هجدهم است و به‌گونه‌ای ترتیب یافته که برای همگان مفید باشد. این کتاب را باید نمونه بارزی از تدقیق فلسفی «جورج دیکی» به حساب آورد. قهرمان او در این کتاب کسی نیست جز «دیوید هیوم»، چراکه «دیکی» نظریه ذوق او را بارزتر از «هاچسن»، «جرارد» و «الیسن»، و نیز دقیق‌تر و به‌مراتب منسجم‌تر از نظریه «کانت» به تصویر می‌کشد. بر این اساس، نظریه «هیوم» اوج اودیسه فلسفی او در این کتاب است، و نظریه «کانت» نقطه شروع تنزلی فاجعه‌بار در نظریه ذوق. با این حساب، «دیکی» با کار خود فرصتی، هرچند کوچک، برای دوست داران «کانت» فراهم می‌سازد تا ثابت کنند تصوراتشان درباره قهرمان خود اشتباه نبوده است.