کتاب حاضر، متن درس گفتاری مهم و تأثیرگذار است که مارتین هایدگر آن را در نیم سال ۱۹۵۵ - ۱۹۵۶ در دانشگاه فرایبورگ ارائه کرده است و از آخرین نوشته‌های او محسوب می‌شود. پس از چند دهه تفکر فلسفی، موضوع اصلی اندیشه‌های هایدگر هنوز هم «هستی» است، اما او این بار می‌کوشد از منظر اصلی که آن را به نام لایب نیتس می‌شناسیم، یعنی «اصل جهت کافی» یا «اصل بنیاد»، به هستی نزدیک شود. هایدگر قصد دارد با مباحث خود ما را برای جهشی در تفکر آماده کند که از طریق آن بتوانیم اصل لایب نیتس را نه همچون اصلی درباره بنیاد بلکه به‌مثابه اصلی راجع به هستی ببینیم. به‌عبارت‌دیگر، او در اینجا نشان می‌دهد که اصل بنیاد درواقع یک اصل هستی است.