آنتیگونه تراژدی دیگری از سه‌گانه‌ تراژدی‌های «تِبِس» سوفوکلس است که نخستین بار در سال ۴۴۲ یا ۴۴۰ پیش از میلاد اجرا شده است. نجف دریابندری، مترجم پرآوازه‌ی ایران، این نمایش‌نامه را به‌زیبایی به فارسی برگردانده و در مقدمه‌ای خواندنی به تحلیل داستان‌ها و شخصیت‌های آن پرداخته است.

پیش از آغاز داستان، پسران اودیپوس، اتئوکلس و پولی‌نیکوس، در جنگ با یک‌دیگر بر سر تاج‌وتخت شهر کشته شده‌اند. کرئون، جانشین اتئوکلس، فرمان می‌دهد که جسد او را با تجلیل به خاک بسپارند، اما جسد پولی‌نیکوس را روی خاک بگذارند تا خوراک سگان و لاشخوران شود. این فرمان خلاف «قانون خدایان» و آیین مردم شهر است و آنتیگونه و ایسمنه، خواهران دو برادر کشته‌شده، از این تصمیم ناراضی‌اند. در آغاز تراژدی، آنتیگونه خواهرش ایسمنه را به بیرون کاخ می‌برد تا او را از تصمیمی که دارد آگاه کند؛ او می‌خواهد جسد پولی‌نیکوس را به خاک بسپارد و این برخلاف دستور کرئون است. ایسمنه نمی‌تواند آنتیگونه را منصرف کند و با او همکاری هم نمی‌کند، چراکه از مجازات مرگ می‌ترسد. با این حال، آنتیگونه تصمیم‌اش را عملی می‌کند و با این کار خشم کرئون را به خود برمی‌انگیزاند و ...