کتاب حاضر در رویکردی تاریخی، به نحوة سازمان‌دهی ارتش ایران در دوران سلطنت هخامنشیان (330ـ558 ق.م) پرداخته شده است. در این مسیر ویژگی‌ بارز امپراتوری پارس‌ها، یعنی حفظ سازمان‌های بومی و توسعة آن در زمینه‌های نظامی توضیح و سپس تجهیزات مادها و پارس‌ها در تشکیل نخستین پیاده نظام و سواره نظام هخامنشی شرح داده می‌شود. در ادامه یکی دیگر از ویژگی‌های ارتش ایران یعنی چندملیتی بودن آن با معرفی گروه‌های سربازان غیرایرانی در ارتش و ارائة شواهد مربوطه، ‌ارزیابی می‌گردد. در پایان نقش ارتش در جنگ‌های آن دوره به تفضیل بررسی می‌شود. شایان ذکر است کتاب با تصاویر و نمودارهای مربوط به موضوع همراه است.