بر اساس تحقیقات انجام‌شده، عوامل اولیة شکل‌دهندة باغ ایرانی، در پس‌زمینة فرهنگ آریایی و باغ‌های بین‌النهرین ریشه داشته‌اند. آن‌چه که به فرهنگ آریایی برمی‌گردد، تقسیم‌بندی‌های چهارقسمتی بوده است که علاوه بر ایران، در هند و دیگر تمدن‌ها نیز مشاهده می‌شود. در باغ ایرانی، تبلور کالبدی طرح‌بندی این الگوی هندسی، به صورت جوی‌های آب و درختان سایه‌دار کاشته شده در حاشیة آنها تحقق یافته است. هندسة باغ ایرانی، کاربردی بوده و از شبکه‌های آبیاری و شکل باغچه‌ها (یعنی دو سیستم اصلی در کشاورزی آبی) تشکیل شده است. معمولا باغ ایرانی به عنوان الگوی مرجع، باغی مسطح بوده است. در کتاب حاضر ویژگی‌های باغ ایرانی بیان شده و با باغ‌های هندی و بین‌النهرین، به صورت تطبیقی مقایسه شده است. هم‌چنین باغ شازدة کرمان عنوان باغ شاخص ایرانی معرفی شده است. در کتاب، برای درک بهتر مطالب از نقشه‌ها و تصاویر استفاده شده است. برخی از عنوان‌های فصل‌های کتاب عبارت‌اند از: سنت باغ‌سازی در ایران؛ باغ ایرانی و باغ‌های منسوب به آن؛ مقوله‌های نظری؛ نگاهی اجمالی به نظریات مربوط به اسطوره‌شناسی، نظریات مربوط به زبان‌شناسی و نشانه‌شناسی، و ساختن الگوی مرجع؛ عناصر معمارانة باغ ایران: دیوار، آب، محیط پیرامون، فضای سبز، سایه، هندسه و ناظر؛ بررسی تطبیقی باغ‌ها؛ و باغ شازدة ماهان.