علم، آگاهی بر توانش‌های خرد و دانش است. هم‌چنین آگاهی بر توانش‌های انسان که با فراگیری حتی می‌تواند ظرفیت فراگیری خود و جامعه‌ای را که در آن به سر می‌برد، تا رفع کلیه مشکلات و محدودیت‌ها بیفزاید. اما تجربه کشورهای پیشرفته نشان می‌دهد که بر سر همین راه یعنی تکیه بر علم و استفاده از دستاوردهایش در آفرینش توسعه، نیز مسائل و مشکلات کم نبوده و نیستند. در این راه، افراد، گروه‌ها، و سازمان‌بندی‌هایی یافت می‌شوند که به دنبال منافع شخصی، مسائل سیاسی فراوانی به وجود می‌آورند. نظریه‌پردازان انتقادی موانع اصلی پیشرفت توسعه را چنین برمی‌شمارند: سلطه؛ خرد ابزاری؛ و صنعت فرهنگ. اما پادزهر این سه عامل مهم، توسعه یا تعالی انسان است؛ پیدایی انسان خردورز و مجهز به علم و آگاهی است که توان رهاندن خود از چنبره‌های آز را به دست می‌آورد و با خودسازی، کلید توسعه را در اختیار جوامع بشری قرار می‌دهد. کتاب حاضر با نگاهی بر تاریخچه‌ نظری توسعه، به مباحثی درخصوص مدیریت توسعه در بستر تاریخ، مدیریت توسعه در جهان، کشورهای در حال توسعه و ایران، هم‌چنین چشم‌اندازهای توسعه در جهان و ایران، و پیشنهادهای راهبردی و راه‌کارهایی در خصوص پیشرفت توسعه اختصاص یافته است.