سلوکیان، جانشینان اسکندر مقدونی و حکومتی بیگانه در ایران بودند که در حدود 80 سال بر فلات ایران حکومت کردند، اما سرانجام با خیزش عنصر ایرانی از شرق (خراسان امروزی) از مرزهای سنتی ایران بیرون رانده شدند و اشکانیان یا پارتیان، یکی از دیرپای‌ترین حکومت‌های جهان باستان را برای مدت پانصدسال تشکیل دادند. نگارنده در این کتاب به اجمال تحولات تاریخ ایران باستان در عصر حکومت سلسله‌های سلوکی و اشکانی و هم‌چنین جنبه‌هایی از فرهنگ و تمدن ایران در این دوره را بررسی و در این راستا به ساختار حکومت‌ها، تاریخ سیاسی، وضعیت اقتصادی و وضعیت زبان و خط و هم‌چنین دین و هنر در این عصر می‌پردازد. از ویژگی‌های مشترک دو سلسلۀ سلوکی و اشکانی نبودن هیچ‌گونه دین رسمی درکشور و سیاست‌ تسامح مذهبی در ایران این دوره است. نویسنده در کنار رخدادهای سیاسی به نقش سرزمین ارمنستان در عصر پارتی و تثبیت استیلای اشکانیان بر این منطقۀ استراتژیک پرداخته است، که همیشه محل نزاع ایران و روم است. آثار و بناهای باقی‌مانده از هر دوره، کتیبه‌ها و بقایای موجود از خط و زبان یونانی و پارتی، وضعیت اقتصادی و جایگاه تجاری ایران در جهان آن روزگار، شاهک‌ها و فرمانروایان تابعۀ اشکانیان که در سیستم ملوک‌الطوایفی آن‌ها حکومتی نیمه‌مستقل داشتند از دیگر موضوعات کتاب است.‌‌‌‌‌‌‌