این کتاب مجموعه یادداشت‌هایی است درباره‌ی برخی آثار کلاسیک ادبیات فارسی که هریک به دلیلی توجه نویسنده را به خود جلب کرده است. نویسنده معتقد است بیان این آثار با اشاره به برخی حکایات ارزنده، انسان را به سمت ارزش‌های والای معنوی رهنمون می‌سازد. هر فصل از کتاب به بیان یک موضوع اخلاقی در یک متن ادبی اختصاص دارد. در هر فصل آن‌چه به صورت تداعی معانی و جریان طبیعی اندیشه و تخیل به ذهن نویسنده خطور کرده به قلم آمده است. به این سبب است که نویسنده هیچ آداب و ترتیبی برنگزیده و آن‌چه را بر اثر تامل و تخیل بر وی گذشته بازگفته است، تنها ملاک وی برای انتخاب، کوتاهی داستان‌ها بوده است. آثار ارزشمند ادب فارسی که نویسنده حکایات و روایات فصول کتاب را از آن‌ها برگزیده و در هر فصلی از کتاب مطالب آن‌ها را اساس کار خود قرار داده، عبارت‌اند از: احیاء العلوم از ابو حامد محمد غزالی، بوستان اثر سعدی، سبحه الابرار از نورالدین عبدالرحمن جامی، نصیحه الملوک از امام محمد غزالی، اسرار التوحید از ابوسعید ابوالخیر، تاریخ سیستان از مولفی گمنام، قابوس‌نامه از کیکاوس بن وشمگیر، سیاست‌نامه‌ی خواجه نظام‌الملک، الهی‌نامه‌ی عطار نیشابوری، تاریخ بیهقی، کلیله و دمنه، مخزن الاسرار از نظامی و...