این پژوهش به بررسی شرایط استان‌های منطقه‌ی آذربایجان (آذربایجان شرقی، آذربایجان غربی، و اردبیل) از نظر قابلیت‌ها و ظرفیت‌های تولیدی و صادراتی درباره‌ی کالاهای عمده و نیز شناسایی تنگناها و مشکلات زیرساختی برای صدور آن‌ها و طرح راه‌کارها و سیاست‌های لازم به منظور رفع این تنگناها اختصاص دارد. در این تحقیق، سعی شده با بررسی شرایط استان‌ها از نظر قابلیت‌ها و ظرفیت‌های تولیدی و صادراتی، توان صادراتی استان‌ها در کالاهای عمده مشخص گردد. در پایان چنین نتیجه‌گیری شده است که "بیش‌تر محصولات صادراتی استان مربوط به صنایعی است که نیاز چندانی به فناوری ندارد و بیش‌تر حجم تولیدات مربوط به مواد اولیه و کشاورزی است و صادرات محصولات صنعتی در مقایسه با این گروه کالایی ـ مواد اولیه و کانی ـ بسیار کم‌تر است. برخی از یافته‌های تحقیق در حوزه‌ی صادرات نیز بدین شرح است: نخست این که یک صادرکننده در فرایند صادرات مجبور است به 9 دستگاه اجرایی مراجعه کند. تعدد این دستگاه‌ها و ناهماهنگی بین آن‌ها باعث می‌شود تعدد مراجعات صادرکننده به این دستگاه‌ها افزایش یافته و در نهایت در امر صادرات وقفه ایجاد شود؛ و دیگر آن که، از دیدگاه صادرکنندگان مهم‌ترین عوامل موثر بر صادرات عبارت‌اند از: کیفیت کالا، نرخ تورم، نرخ ارز، بازاریابی، و توان رقابتی کالاها.